Sluit menu
Sluit menu
In de Nederlandse schilderkunst neemt het landschap een belangrijke plaats in. Wie kent niet het werk van de Hollandse 17e-eeuwse landschapschilders Salomon van Ruysdael en Jan van Goyen? Hun weergave van de ‘eigen’ Hollandse natuur was een voorbeeld voor vele generaties landschapschilders. Het is dan ook niet verwonderlijk dat het landschap, Hollands of niet, ruim vertegenwoordigd is in de collectie van Simonis & Buunk.
De romantische landschapschilders van het begin van de 19e eeuw kozen voor fijn uitgewerkte, geïdealiseerde zomer- en winterlandschappen, panorama’s en bosgezichten. Andreas Schelfhout en B.C. Koekkoek waren hierin de onbetwiste meesters, die de toon zetten voor vele leerlingen en navolgers. Lauwrens Hanedoes, leerling van B.C. Koekkoek trok als een van de eerste Nederlandse schilders naar het bossen van Fontainebleau bij Parijs, waar de schilders van Barbizon werkten met het ‘en plein air’ vastleggen van stemmingen in de natuur. Na Hanedoes trokken andere schilders naar Fontainebleau zoals zijn schildervriend Charles Rochussen en Jacob Maris in 1864. J. Weissenbruch, ook behorend tot de eerste lichting van de Haagse School, reisde er pas in 1900 naartoe als een late hommage aan de plaats waar deze nieuwslichters hadden gewerkt. In hun directe observatie van de natuur vinden deze schilders van de Haagse School weerklank van hun eigen natuuropvatting, die ze toepassen op het Hollandse landschap. Doel is om de natuur te schilderen; mens, dier en natuur als eenheid. ‘Stemmingsbeelden’ noemden tijdgenoten dat.
De 20e eeuw bracht een landschapschilderkunst die aansloot bij de gevoelens, ideeën en experimenten van schilders afzonderlijk. Langs de oevers van het Gein en rond Abcoude schilderde Piet Mondriaan vanaf de jaren 90 landschappen waarin invloed van Willem Maris te bespeuren is, maar die tegelijkertijd experimenten met beeldopbouw en ruimte tussen voor- en achtergrond laten zien. Het pointillisme en expressionisme doen ook hun intrede. Schilders voelen zich vrij in de keuze van hun onderwerpen en de uitvoering daarvan. En soms is er verbinding met sterke emoties die een landschap oproepen.
