Sluit menu
Sluit menu
Lou Albert-Lasard was een Frans-Duitse expressionistische schilderes, geboren in Metz in Frankrijk, in die tijd nog onderdeel van Duitsland. Ze behoorde tot de ‘De Verloren Generatie’ kunstenaars uit de eerste helft van de 20e eeuw die onder de druk van het nationaalsocialisme moesten werken. Vanwege hun afkomst, houding of artistieke stijl, die niet in het fascistische wereldbeeld paste, riskeerden ze systematisch gecensureerd, verbannen of vermoord te worden. Zoals vele andere kunstenaars van haar generatie trekt Albert-Lasard in 1904 naar München voor haar kunstopleiding. Na een verblijf in Parijs vanaf 1912, waar ze van Fernand Léger les krijgt, moet ze Frankrijk aan de vooravond van de oorlog verlaten. Van 1914 tot 1916 heeft ze een relatie met de dichter Rainer Maria Rilke met wie ze in Wenen samenwoont en in een kunstenaarskring terecht komt waartoe ook Paul Klee en Oskar Kokoschka behoren. Na de breuk met Rilke trekt Albert-Lasard naar het Zwitserse Ascona, waar veel pacifistische kunstenaars een toevluchtsoord vonden. Later sluit ze zich aan bij de avant-gardistische Novembergruppe van expressionistische kunstenaars in Berlijn. In 1928 vestigt ze zich in Parijs, waar ze deel uitmaakt van de kunstenaarsgemeenschap van Montparnasse. Haar expressionistische stijl wordt geleidelijk aan zachter, beïnvloed door de aquareltechniek die ze uitstekend beheerste. Albert-Lazard vond inspiratie in haar dagelijks leven, in parken, dierentuinen, cafés, circussen en badplaatsen in Bretagne en Zuid-Frankrijk. Ze reisde veel en ver, van Noord-Afrika tot het Verre Oosten, waaronder India, waar ze Mahatma Gandhi portretteerde en een biografie van hem illustreerde die in 1952 uitkwam.
