De Vlaamse impressionist en luminist Modest Huys begint als schilder-decorateur, maar komt rond 1891 in contact met de artistieke beweging rond Emil Claus, die hem overhaalt kunstschilder te worden. Huys schildert het liefst de natuur en de mensen die aan de Leie wonen – de vlasbewerkers en de kermisgangers, maar daarnaast maakt hij ook portretten en landschappen. Hij is geen leerling van Claus, maar wordt aanvankelijk sterk door hem beïnvloed en daarmee ook tot de omgeving gerekend van de kunstbeweging Sint-Martens-Latem. In het Interbellum vindt Huys meer en meer zijn eigen stijl. Geaccentueerde kantlijnen, onscherpere achtergrond en kleuren die van zacht naar donker veranderen, in harde contrasten op het doek gezet zoals de expressionist Permeke dat deed.