Koningin Wilhelmina, stevig, standvastig, onverzettelijk. Dat was ze voor het Nederlandse volk. De beeldhouwer Mari Andriessen heeft haar in 1965 uitgebeeld zoals men haar zag ‘in al dat bont en al die jassen’ met een hoedje dat haast een helm is, stoer staande, het hoofd iets opgeheven. Het standbeeld kwam te staan in het Wilhelminapark in Utrecht. Een kleiner exemplaar ziet u hiernaast, 12 cm hoog, maar even krachtig van uitdrukking.

Deze week (31 augustus) is het 130 jaar geleden dat deze koningin werd geboren. De 50 jaar dat zij regeerde moeten zwaar geweest zijn: niet alleen werd ze al op 10-jarige leeftijd koningin – haar moeder Emma was tot haar 18e verjaardag regentes – , maar haar regeringsperiode werd gemarkeerd door twee Wereldoorlogen. Dit gaf vorm aan het beeld dat men van haar had. Vanaf 1940 gaf ze leiding aan de Nederlandse regering in ballingschap in Londen en ze groeide gedurende de laatste jaren van bezetting voor velen uit tot symbool van de bevrijding. Mari Andriessen, die behoorde tot de belangrijkste Nederlandse beeldhouwers van de 20e eeuw, was in staat om met weinig middelen het wezen van de afgebeelde weer te geven. Zijn beelden zijn eenvoudig en sober, en worden gekarakteriseerd door een krachtige compositie, heldere opbouw in volume en vereenvoudiging van het detail, waarbij vooral de houding bij de toeschouwer emoties losmaakt. Niet voor niets maakte Andriessen onze belangrijkste naoorlogse monumentale beeldengroepen. De kunstenaar moet eens gezegd hebben over zijn werk: Het beeld moet mooi zijn, maar het moet er vooral stáán. En dat doet dit beeld.